tilak

sezam

Znak stawiany na czole między brwiami wyznawcom różnych odłamów religii hindu w czasie pudży w świątyni.

Mieszanka cynobrowego proszku z popiołem lub sproszkowanym drzewem sandałowym.

Każda religia Indii wypracowała swój własny znak tilak.

Trzy kreski poziome wskazują na wyznawcę Śiwy, a trzy kreski pionowe, ze środkową czerwoną symbolizującą Lakszmi — na wyznawcę Wisznu.

Między brwiami znajduje się czakra adźnia, czakra poznania intuicyjnego rozwijana przez religie.

Praca nad otwarciem trzeciego oka, oka poznania, jest domeną mędrców, mistyków i wielkich nauczycieli, ale przypominanie człowiekowi o cząstce boskiej intuicji, którą nosi on w sobie jest celem wszystkich obrzędów religijnych.

Bohater narodowy Hindusów, przywódca Marathów, Śiwadżi (1627-1680) został nazwany obrońcą świętego znaku tilak.

W czasie panowania Wielkich Mogołów (okupacji muzułmańskiej) nawoływał on do jawnego noszenia tiki, podczas gdy Hindusi dla bezpieczeństwa ukrywali swoją wiarę i znaku tego całe lata nie nakładali. Gdy go dumnie nosili, podlegali jakiejś karze, rygorystycznie nakładanej przez cesarza aż do śmierci włącznie; utrata dóbr lub przymusowe przejście na islam było jedną z łagodniejszych kar.

zobacz także: