samadhi

ekstaza, stan uwielbienia, roztopienie się

Stan, do którego zmierza jogin — do złączenia z bóstwem osobowym, iszta dewatą, którego imię wymawiał z czcią przez całe życie lub do roztopienia się w bezosobowym Absolucie.

Są różne stopnie połączenia z bóstwem, różne formy ekstazy.

Ten, kto doznaje stanu samadhi jest dżiwanmuktą, wyzwolonym za życia.

Samadhi jest stanem umysłu, do którego dochodzi się przez całe życie poprzez surową dyscyplinę (jogę).

Tylko nieliczne szkoły uznają, że samadhi można osiągnąć nagle, bez przygotowania, pod wpływem szoku psychicznego (japońskie satori).

W buddyzmie samadhi jest wejściem w stan nirwany, wygaszenia wszelkich doznań.

Religie hindu używają terminu moksza, co oznacza ostateczne wyzwolenie duszy indywidualnej z cyklu powtórnych narodzin, samsary, dzięki połączeniu się z brahmanem, a więc dzięki realizacji najwyższego stanu świadomości.

Samadhi to miejsce, w którym dokonuje się rytuału spopielenia ciała osoby świętej, ważnej, znanej.

W Delhi, nad rzeką Jamuną, wzdłuż Radżghatu, mieszczą się Samadhi Mahatmy Gandhiego, Samadhi Indiry Gandhi, Samadhi Radżiwa Gandhiego — miejsca, gdzie płonęły ich stosy kremacyjne. Każde miasto i każde miasteczko ma swe lokalne, zwyczajowe miejsca kremacyjne, najczęściej nad rzekami, na ghatach.

Osoby uważane za święte nie podlegają spaleniu, bowiem ich powłoki cielesne są za życia oczyszczone ze złogów karmicznych i nie muszą być trawione przez ogień.

Ciała dżiwanmuktów, sadhu, niekiedy sannjasinów, noworodków i dzieci do lat siedmiu oraz chorych na trąd są z należną czcią wrzucane do rzeki.

Ciała świętych są często chowane w grobowcu, wystawionym na dziedzińcu aszramu lub w specjalnie zbudowanej świątyni, nazywanej samadhi. Płyta nagrobna jest dekorowana mandalami ułożonymi przez wielbicieli z kwiatów przynoszonych przez pielgrzymów, a dotykanie płyty — to oznaka czci i wiary oraz zwykłej ludzkiej pamięci.

W Kankhal koło Haridwaru, w północnych Indiach, znajduje się samadhi jednej z największych współczesnych indyjskich świętych, Ma Anandy Mayi, przy którym wielbiciele gromadzą się codziennie podczas wieczornej pudży; Samadhi Matki Teresy — na dziedzińcu jej Domu w Kalkucie, odwiedzane przez pielgrzymów wszystkich wyznań i religii; Samadhi Ramany Maharishiego — w aszramie w Tiruvannamalai, gdzie mieszkał i nauczał; Samadhi wielkiego indyjskiego filozofa Śri Aurobindo oraz Matki, jego życiowej siakti, znajduje się na terenie założonego przez nich aszramu w Pondicherry, koło Madras.

zobacz także: