prana

boskie tchnienie, energia życiowa, pierwotna energia zaczątkowa; boska Inteligencja, pierwotna Mądrość istnienia

W Indiach życie człowieka zaczyna się od momentu zaczerpnięcia pierwszego oddechu.

Oddech jest tym, co łączy nas z energią Kosmosu, upewnia, że jesteśmy cząstką Wszechświata jak gwiazdy, drzewa, rzeki i ptaki.

Kres życia to wydanie ostatniego tchnienia.

Nasze życie pulsuje więc między pierwszym wdechem — natchnieniem (inspiration), a ostatnim wydechem — wytchnieniem (expiration).

Oddech jest widomą oznaką naszego życia, tym, co rzeczywiście posiadamy na własność.

Póki żyjemy, oddech jest jedyną rzeczą, na jakiej możemy się rzeczywiście, fizycznie oprzeć.

Wchodząc świadomie w rytm oddychania czujemy pulsację kosmosu.

Trwała umiejętność „kontaktowania się” z własnym oddechem i oparcia się na nim uwalnia od strachu i wszystkich innych negatywnych emocji. Uciążliwe emocje takie jak strach, żal, lęki i niepokoje, złość, gniew, uraza i niechęć nie mogą pojawić się na ekranie naszego umysłu, kiedy jesteśmy skupieni na oddechu. Gdy nie ma tych emocji w umyśle, to znikają one również z naszego ciała (kulka w gardle, gniecenie w dołku, bóle głowy, bezsenność).

Ćwiczenia oddechowe służące zdyscyplinowaniu oddechu to pranajama, pierwsze zadanie jogi.

Asana to specjalnie dobrana postawa ciała, przyjmowana przez jogina podczas ćwiczeń oddechowych.

W buddyzmie prana jest piątym żywiołem, obok ziemi, wody, ognia i powietrza.

zobacz także: