India

Indyjskie jest to, co jest polityczne, administracyjne, ale nie religijne. Może więc być indyjski czas, premier, pociąg, sztuka i architektura. Ale nie ma "indyjskiej" świątyni, jest bowiem meczet, sikhara, mandir, gurdwara, kościół, tirtha, synagoga, stupa, pagoda… i wiele innych.

Nazwa nie wywodzi się z języka angielskiego, lecz z łaciny.

Język polski zachował nazwę w liczbie mnogiej — INDIE.

W języku francuskim dawna nazwa les Indes w liczbie mnogiej została zmieniona w 1947 roku na l'Inde, w liczbie pojedynczej.

republika związkowa od 1950 roku, 28 stanów

powierzchnia — 3 287 263 km2

ludność1 miliard 27 milionów, w 1947 — zaledwie 330 milionów

stolicaDelhi (od 1911 roku jako stolica Radżu Brytyjskiego)

godłolwy na kapitelu kolumny z czasów cesarza Asioki z III wieku p.n.e. z napisem Satyam evam jayate, Prawda zawsze zwycięża, znajdujące się obecnie w Muzeum Archeologicznym w Sarnath koło Waranasi

flaga — szafranowo-biało-zielona z kołem dharmy na części białej; szafran (pomarańcz) jest symbolem życia duchowego, biel — czystości, zieleń — ekologii; koło dharmy jest symbolem religii hindu

języki — urzędowe: hindi w alfabecie nagari oraz angielski, tymczasowy język pomocniczy

konstytucja wyróżniła 15 języków oficjalnie dopuszczonych w administracji państwowej, są to:

języki indoeuropejskie — assami, bengali, gudżarati, hindi, kaszmiri, marathi, oriya, pendżabi, saskryt, sindhi i urdu oraz

języki drawidyjskie — tamilski, kannara, malajalam i telugu

poza nimi używanych jest 1650 różnych innych języków, dialektów i narzeczy

jednostka monetarna: rupia (pajsa czyli 1/100 rupii już prawie wyszła z obiegu)

święta narodowe:

15 sierpnia, rocznica uzyskania niepodległości w 1947 roku

26 stycznia, rocznica proklamowania republiki i ogłoszenia pierwszej konstytucji w 1950 roku

sanathana dharma, odwieczna zasada, to nazwa jaką hindusi nadają swojej religii

motto polityczno-społeczne państwa to jedność w różności

Rzeka Ganga jest matką Indii, a (utraconym) ojcem — rzeka Indus, dziś — w Pakistanie.

Najstarsza nazwa rzeki Indus to Sindhu, z indoaryjskiego słowa morze, a kraina w jej dorzeczu — to pradawny i dzisiejszy Sind.

Persowie wymawiali nazwę ziem w dolinie Indusuhind, a ich mieszkańców nazywali — hindu.

Muzułmanie, przybyli najpóźniej, słowem hindu określali wszystkie tubylcze narody Azji Południowej.

Do greki, a następnie łaciny przedostała się nazwa India jako geograficzny desygnat wszystkich nieznanych obszarów położonych za rzeką Indus.

Indowie to nazwa wszystkich ludów, współczesnych i historycznych, jakie pojawiły się na subkontynencie indyjskim.

Największym Indem był Budda.

BHARAT GANARADŻJA — nazwa legendarno-historyczna

Plemię Bharatów, jedno z najstarszych plemion indoeuropejskich, ulokowało się w środkowym biegu rzek Gangi i Jamuny, między Delhi a Mathurą, w krainie o nazwie Doab, Dwurzecze. Tu także, na równinie Kurukszetra, w IX wieku p.n.e. rozegrała się legendarna bitwa między starym, dawno osiadłym klanem Kaurawów, a nowo przybyłymi Indoeuropejczykami, klanem Pandawów, o której opowiada staroindyjski epos Mahabharata.

Słowo to nosi w sobie ogromny ładunek emocjonalny, nawiązujący do najstarszych zaczątków tożsamości narodowej, podobne znaczenie dla Polaków ma legendarna dynastia Piastów i prastara Polska piastowska…

Hindustankraj Hindu — to nazwa perska, oznaczająca ziemie zamieszkałe przez Hindusów.

Muzułmanie zdobywający ten kraj między 1190-1550 też go tak nazywali. I Wielcy Mogołowie przejęli tę nazwę.

Kiedy Indie odzyskały niepodległość, Mahatma Gandhi chciał wrócić do nazwy Hindustan (obok Pakistanu muzułmanów i śnionego Khalistanu Sikhów, a także Radżastanu, kraju radżów). Indyjscy muzułmanie nie mogli zgodzić się na taką nazwę państwa, gdyż oznaczałoby to, że Indie są zamieszkałe wyłącznie przez wyznawców religii hindu.

Koziołek Matołek Kornela Makuszyńskiego wybierał się jednak do Hindustanu…

hindus, hinduska — rzeczownik oznaczający wyznawcę jednej z wielu religii hindu , nie tylko na kontynencie indyjskim, ale także na Madagaskarze, Jawie, Bali, w Indonezji, Republice Południowej Afryki i gdzie indziej, i wtedy piszemy z małej litery (jak chrześcijanin, protestant, muzułmanin).

Hindus, Hinduska — rzeczownik własny określający mieszkańca dawnych Indii, często poprawnie używany w literaturze o tematyce historycznej — Hindusi to mieszkańcy Hindustanu do roku około 1857.

Kiedy nastał Radż brytyjski, Anglicy zaczęli używać nazw pochodnych od słowa indian, nie wyróżniającego statusów religijnych.

hinduski, hinduska — przymiotnik odnoszący się do obyczajów hindusów — wyznawców religii hindu lub Hindusów — mieszkańców Indii sprzed 1857, mówimy hinduska świątynia , hinduski strój, hinduski obyczaj, hinduskie święto (w opozycji do: święto muzułmańskie, chrześcijańskie, buddyjskie).

Indus, Induskaobywatel Indii (zamiast starej nazwy Hindus, Hinduska). Indusem jest każdy mieszkaniec Indii, niezależnie od wyznawanej religii; muzułmanie, dżinistów, jogini, sannjasini, sadhu, buddyści, śiwaici, chrześcijanie, tantryści, wisznuici, sikhowie, wyznawcy Kriszny — to Indusi.

Ta nazwa została oficjalnie przyjęta w języku polskim i należy jej konsekwentnie używać.

indyjski, indyjska — przymiotnik określający to, co należy do porządku politycznego, administracyjnego, rzadziej religijnego, choć mówimy wciąż indyjscy bogowie (zamiast hinduscy) w znaczeniu „bogowie całego kontynentu”. Jest indyjski premier, indyjski czas, indyjski pociąg, indyjska sztuka i architektura, indyjski strój. Ale nie ma czegoś takiego, jak na przykład indyjska świątynia, gdyż każda religia inaczej nazywa swoją świątynię — mandir, meczet, wihara, gurdwara, kościół, tirtha, ghat, synagoga, etc.