Thekkady, ogrody przypraw

Monopol na wywóz pieprzu, imbiru, cynamonu i gałki muszkatołowej oraz tkanin bawełnianych i jedwabnych mieli bogaci kupcy muzułmańscy z państewek Gujaratu. Dostarczali towar na statkach do portów południowej Arabii, stamtąd był transportowany przez Arabów bądź do Mekki, bądź do portów Morza Czerwonego, a następnie drogami karawanowymi nad Nil. Dalsza dostawa do Kairu i Aleksandrii nie przedstawiała już większych trudności. Na cenny towar czekali kupcy włoscy. Monopol na sprzedaż pieprzu w Europie posiadali Wenecjanie.

17 maja 1498 roku Vasco da Gama i jego cztery karawele przypłynęli do przystani Calicut, najważniejszego ośrodka handlu oceanicznego i lądowego południowej części Wybrzeża Malabarskiego. Tak oto, po 11 miesiącach żeglugi z Lizbony, Portugalczycy rozpoczęli fascynującą przygodę, która z czasem przeobraziła zamkniętą i zaściankową Europę czasów średniowiecza w magnata całego świata, który wziął w posiadanie trzy kontynenty.

Drugą wyprawę do Indii Vasco da Gama podjął w 1502 roku. Do Lizbony przywiózł 35 000 kwintali pieprzu, imbiru, cynamonu i gałki muszkatołowej. Za sprzedaż dwóch kilogramów pieprzu, Manuel I Szczęśliwy zbudował w Lizbonie klasztor Hieronimitów, perłę stylu manuelińskiego, łączącego gotyk i renesans. Monopol Wenecji w handlu pieprzem został złamany, a korona Portugalii zaczęła czerpać ogromne zyski ze sprzedaży w czasach, gdy jego cena była najwyższa w historii, i czyniła to przez około 150 lat.

Holenderska Kompania Wschodnioindyjska błyskawicznie stała się koncernem międzynarodowym, korzystając z wielkich prywatnych inwestycji niemieckich i żydowskich, była pierwszą spółką wypuszczającą akcje i papiery wartościowe. W 1640 Holendrzy złamali portugalski monopol na handel cynamonem i pieprzem, a od 1650 penetrowali wybrzeże Malabarskie od Trivandrum po Kochin. W 1669 roku ich kompania była najbogatszą kompania handlową na świecie; została rozwiązana w 1798 roku z powodu kłopotów finansowych.