New Delhi, ósme miasto stołeczne

Uważa się, że pierwszym miastem w Dwurzeczu [Doab], między Gangą a Jamuną, na wschód od wyschniętej rzeki Saraswati, była Indraprastha, wzniesiona przez pięciu braci Pandawów. Od 2000 p.n.e. życie trwa tu nieprzerwanie. Na sąsiedniej równinie Panipat miał miejsce najważniejszy epizod Mahabharaty, bitwa na Polu Kuru, Kurukshetra, kiedy to Krishna, woźnica Arjuny, wypowiedział Bhagavadgitę. Kurukshetra stało się więc polem dharmy oraz świętym obszarem ofiarnym i jest najświętszym miejscem indyjskiej świadomości narodowej.

Shahjahanbad, Old Delhi, było stolicą cesarstwa Wielkich Mogołów od 1639 roku. Cesarz wzniósł budowle w wielkim stylu, przeważnie z czerwonego piaskowca: Jama Masjid, największy meczet w Indiach i Lal Qila (Czerwony Fort) z monumentalną bramą wjazdową Lahore Gate, skąd w 1947 roku ogłoszono niepodległość Indii. Wielka arteria Chandni Chowk była za czasów Shahjahana najbogatszą ulicą świata. Na brzegu płynącej tu kiedyś Jamuny znajdują się Samadhi, miejsca kremacji wielkich osób, takich jak Indira Gandhi, Rajiv Gandhi i Mahatma Gandhi.

New Delhi było stolicą British Raj od 1911 roku. Edwin Lutyens zaprojektował nowe miasta: wzniósł India Gate wzorowany na paryskim łuku triumfalnym i Rashtrapati Bhavan, pałac dawnego wice-króla Indii, w stylu imperialno-kolonialnym o 340 salach. Dziś jest to siedziba Prezydenta Indii oraz dwóch ministerstw, Finansów i Spraw Zagranicznych. Obok, w głębi, okrągły Sansad Bhavan (Indyjski Parlament). Rajpath (Droga Królewska) to miejsce parad wojskowych i uroczystości państwowych.

W północnej części New Delhi, Lutyens zaprojektował Connaught Place, ogromnych rozmiarów plac, gdzie dziś mieszczą się urzędy państwowe, siedziby wielkich korporacji i międzynarodowych banków, ale także stary Jantar Mantar, obserwatorium astronomiczne z 1727 roku.

Dom-muzeum Indiry Gandhi, w którym wielka przywódczyni mieszkała z rodziną, pracowała i poniosła śmierć z rąk Sikhów, znajduje się w pokolonialnej dzielnicy rządowej. W 1945 roku w Delhi mieszkało już tylko 500 wyższych urzędników brytyjskich i około 200 policjantów.

W innej części miasta - grobowiec cesarza Humayuna, pierwowzór Taj Mahalu i wszystkich pozostałych grobowców cesarskich. I daleko od centrum, pierwszy meczet na ziemi indyjskiej wzniesiony przez afgańskich najeźdźców (1193 r.) z filigranową wieżą minaretu Qutb Minar oraz ruiny hinduskich świątyń sprzed tysiąca lat.