Mahabalipuram - pokuta Arjuny

= Arjuna's Penance

Ardżuna, bohater eposu Mahabharata, jest jednym z pięciu braci Pandawa. Dramatyczne losy klanów Pandawa i Kaurawa doprowadzają do wielkiej bitwy, bratobójczej wzajemnej eksterminacji wielu plemion, którzy gnębią Matkę Ziemię ciężarem swego oręża. Ksiatrijowie znikają więc z powierzchni ziemi. Trudno dzisiaj stwierdzić, jaki fakt z życia Ardżuny miałby doprowadzić go do pokuty. Albo jakie zdarzenie wywarło na mieszkańcach Mahabalipuram tak silne wrażenie, że jego pokuta została na zawsze upamiętniona w granitowej skale?

Oto Ardżuna jogin-pokutnik: stoi na jednej nodze, z rękami podtrzymującymi głaz. Jest chudy z powodu długiego postu, biodra ma obwiązane kaupinem, długa broda i zarost skrywają całą twarz, ma spuszczone oczy. Ardżuna pokutuje w Himalajach, obok niego widoczna jest gęś, a gęś jest vahaną/pojazdem Brahmy, który przyzwala jakby na pokutę.

Płaskorzeźba nazywana jest częściej Spłynięciem Gangi [Descent of the Ganga], Gangawatarana. Twórcy płaskorzeźby wykorzystali naturalne wyżłobienie w skale granitowej i przedstawili moment spłynięcia rzeki Gangi. W dawnych czasach płynęła tam struga wody i zbierała się w specjalnie przygotowanym zbiorniku, stając się świętą i rytualną. Ganga spłynęła z siedzib boskich na polecenie Brahmy, który uderzywszy w Himalaje małym palcem ręki spowodował utworzenie się wielu potoków i rwących rzek, niosących wody topiących się lodowców. Brahma stworzył Gangę za sprawą ludzkich żarliwych modlitw, ale w Mahabalipuram uważano, że za sprawą modlitw i pokuty Ardżuny.

Dynastia Pallawów panująca w Mahabalipuram miała wyjątkowy szacunek dla Mahabharaty. Świątynie budowane ku czci Kriszny, Śiwy, Brahmy czy Durgi nie zostały ukończone ani konsekrowane, ale przylgnęły do nich imiona braci Pandawów, wspaniałe rzeźby Pięciu Rydwanów [pancha rathas].