historia Ramy i Sity, Rameswaram

Rama był jednym z czterech synów Dasharathy, władcy państewka Ayodhya w północnych Indiach. Już w dzieciństwie był niezwykle utalentowany i silny, jak przystało na awatara Wisznu, i korzystając z nadnaturalnej siły oczyszczał okolicę z demonów. W wyprawach do lasu towarzyszył mu zawsze młodszy brat, Lakshmana.

Ulubiona żona króla zażądała, by Rama został odsunięty od tronu i wygnany i aby to jej syn Bharata zasiadł na tronie. Niewątpliwie przebrzmiewa tu wspomnienie przybycia Arjów, którzy przejmowali władzę nad Gangą. Rama jest niewątpliwie pochodzenia drawidyjskiego (podobnie jak Krishna), a Bharata – aryjskiego. Ramayana jest mitologicznym odzwierciedleniem archaicznych czasów kształtowania się władzy politycznej i tworzenia się królestw pod władzą już nie wojowników plemiennych, lecz króla, władcy.

Podczas konkursu łuczniczego Rama zdobywa rękę Sity i po wspaniałej ceremonii ślubnej, gdzie nowożeńcy nakładają sobie wzajemnie naszyjnik z kwiatów, mala, muszą opuścić dwór. Udają się do lasu na nauki u leśnych mędrców. Towarzyszy im brat Ramy, Lakshmana. Pewnego dnia, przybywają nad brzeg rzeki i Rama prosi przewodnika, by przewiózł ich na drugą stronę, lecz przewoźnik domyśla się nieprzewidywalnej mocy Ramy. Dlatego obmywa jego stopy, by zdjąć z nich moc, w obawie przed zniszczeniem swojej łodzi. Rama, Sita i Lakszman przedostają się na drugą stronę rzeki. Żyją w odosobnieniu przez czternaście lat, zdobywając wiedzę.

Któregoś dnia potężny demon Rawana wysyła piękną sarenkę, by odwieść braci od Sity i, kiedy bracia oddalają się w pogoni za znikającą przynętą, porywa Sitę na Sri Lankę, do swego diamentowego pałacu. Dopiero teraz rozpoczyna się wielki, mitologiczny akt Ramy. Musi pokonać Rawanę, demona złości i pożądliwości, i odbić Sitę. Na pomoc braciom przychodzi Hanuman, król małp, który odnajduje Sitę na Sri Lance. Sita wręcza mu swój pierścień jako oznakę wierności i zachowanej czystości wobec zakusów pożądliwego Rawany. Hanuman zwołuje wszystkie małpy i rozpoczyna się mitoligiczna bitwa między dobrem a złem. Podczas bitwy raniony zostaje Lakshmana i życiu jego zagraża niebezpieczeństwo. Lekarz nakazuje przynieść z Himalajów specjalne ziele, które uleczy śmiertelną ranę. Tego zadania podejmuje się Hanuman, syn Wiatru i najszybciej jak potrafi udaje się na północ. Z braku wykształcenia nie wie jednak dokładnie, jakie ziele zebrać. Bierze więc ze sobą cały pagórek porośnięty wszystkimi leczniczymi ziołami i ratuje Lakshmanę. [Na Sri Lance roślinność jest identyczna jak w Himalajach].

Bitwę między zastępem demonów, prowadzonych przez Rawanę a Ramą, dla którego walczą małpy pod dowództwem Hanumana, wygrywa Rama. Rawana ogarnięty pożądliwością, co symbolizują odrastające wciąż głowy, zostaje zabity strzałą trafioną poniżej pępka, w miejsce męskiej mocy.

Zło zostaje unicestwione.

Sita musi udowodnić swoją czystość i przejść próbę ognia. Wśród całej społeczności dworskiej biorącej udział w próbie, tylko prostoduszny Hanuman wierzy w jej całkowitą niewinność. Płomienie nie dotknęły Sity i wraz z Ramą wracają oni do Ayodhya, by objąć tron i rządzić sprawiedliwie. Kiedy wracają przez całe Indie na północ, mieszkańcy wiosek i miast palą światełka dziękczynne – na znak wdzięczności dla Ramy za pokonanie demona Rawany – to do dziś obchodzone w całych Indiach święto Diwali, na początku listopada.

To tylko niektóre wybrane epizody z życia bohatera Ramy, awatara Wisznu, który jest strażnikiem dharmy, prawa kosmicznego i porządku społecznego. Po nim, pojawia się Krishna, krzewiciel miłości, bhakti.

W Rameswaram, Rama założył świątynię ku czci Śiwy, w podzięce za obmycie go z przewiny zabójstwa. Świątynia jest jednym z czterech indyjskich miejsc mocy, dham, i do dziś miejscem pielgrzymek hindu. W czasach nowożytnych, Rama i Sita byli dla indyjskich władców prototypem króla mądrego i sprawiedliwego, wspomaganego przez czystą, niewinną moc siakti.

zobacz także: