forteca Kumbhalgarh

Kumbha = imię władcy
garh = forteca

Wzniesiona w XV wieku przez Ranę Kumbhę forteca ma siedem bram wjazdowych i siedem murów obronnych, pałace i pawilony dla władców, żon, konkubin, ślubnych i nieślubnych synów i wiernych sług z różnych epok. Druga co do wielkości cytadela obronna Mewaru (pierwsza to Chittorgarh) jest tak znakomicie ukryta w terenie, że trudno ją odróżnić od sterczących skał. Niemal niedostępne płaskowzgórze było fortyfikowane od VIII wieku przez rozmaite klany Radżputów. Rana Kumbha, władca Chittor, rozbudował wcześniejsze forty, połączył w jednolity system i wzmocnił cały układ w niedostępny labirynt. Mury obronne opasujące skaliste wzniesienie mają długość 36 kilometrów i szerokość 4,5 metra; wznoszą się i opadają zgodnie z topografią terenu. Na samym szczycie skalnej ostrogi góruje pałac maharany z Udaipuru, Fateh Singha (1884-1930).

Ciekawszy od fortu i pałacy jest sam płaskowyż - dziki, zarośnięty gęstą roślinnością, zapomniany skrawewk niegdysiejszego udzielnego księstwa! Kamienna, doskonale przygotowana ścieżka turystyczna wiedzie przez ruiny starych świątyń, mostów, tam i zbiorników wodnych, dawnych pałacy i zabudowań gospodarczych. Kunszt architektów, rzemieślników i artystów widoczny jest tu dosłownie na każdym kroku.Dziś w ruinach mieszkają gekony, wiewiórki i dzikie psy.

Polecam usługę lokalnego przewodnika - można dotrzeć do zakątków przypominających Angkor Wat. Teren jest zamieszkały przez ludność plemienną Adivasi, spokojną na pierwszy rzut oka, ale jednak nieprzewidywalną; samotne spacery, zwłaszcza kobiet, nie należą do przyjemnych. Jedna ze ścieżek schodzi aż do świątyni w Ranakpur, a po drodze można spotkać leoparda, niedźwiedzia, wilka. Cały teren wokół fortecy jest częścią Parku Narodowego.