Adi Shankaracharya

Według tradycji, Adi Shankaracharya, wielki mędrzec, myśliciel i reformator tradycji wedyjskiej i bramińskiej w połudnowych Indiach, ustanowił w VIII wieku cztery wielkie wisznuickie siedziby, dham: Badrinath na północy, Puri na zachodzie, Rameshwaram na południu, Dwarka na wschodzie. Założone przez niego klasztory, mathy, odegrały ważną rolę w odrodzeniu i ożywieniu hinduizmu (po upadku buddyzmu), a zwłaszcza w rozpowszechnieniu starożytnej adwajta wedanty.

Owe cztery [boskie] siedziby, char dham, stały się najważniejszymi miejscami pielgrzymkowymi w hinduskiej tradycji. Geograficznie wyznaczają najbardziej oddalone punkty Indii, a rozumiane symbolicznie, określają jedność cywilizacji Bharatu. Po epoce kolonialnej Indie same siebie nazwały Bharat Ganarajya, odwołując się do nazwy legendarno-historycznej. Plemię Bharatów było jednym z pierwszych plemion Wielkiego Stepu, jakie osiedliło się w rejonie środkowego biegu rzek Gangi i Jamuny, między Delhi a Mathurą, zdobywając stopniowo całą północ Indii, a z czasem także południe.

Dziś pielgrzymka ta jeszcze mocniej niż w VIII wieku wpisuje się w indyjską świadomość, także polityczną, jako najwyżej ustanowiony znak jedności Indii, uświęcony starożytną tradycją i wedyjską filozofię. Trasa char dham jest drugą najważniejszą pielgrzymką hindu [pierwszą jest pielgrzymka do świętej góry Kailash].

Badrinath leży także na trasie chota char dham, pielgrzymki małych czterech [boskich] siedzib - Yamunotri, Gangotri, Kedarnath, Badrinath. Według starożytnych tekstów jest to jedna z najzacniejszych hinduskich pielgrzymek. Hindusi powiadają, że są to miejsca, w których ziemia styka się z niebem. Podróż, yatra, do tych miejsc ma zmyć złe uczynki i raz na zawsze uwolnić od cyklu narodzin i śmierci. Hinduska tradycja parikramy mówi o obejściu świętych miejsc we właściwym kierunku, od lewej do prawej strony, od Yamunotri do Badrinath.